درمان بیماریهای مقعدی

درمان بیماریهای مقعدی

یکی از بهترین دکتر شقاق در تهران

یکی از بهترین دکتر شقاق در تهران در کلینیک سامان از تشخیص تا درمان و بهبودی کامل شما در کنارتان خواهد بود. دکتر متخصص شقاق می تواند به راحتی مشکل شما را حل کند.

یکی از دغدغه های بیماران پیدا کردن دکتر و پزشک متخصص بیماریهای نشینمگاه است. چرا که اکثر بیماران از صحبت کردن و بیان این بیماری ها و به ویژه بیماری شقاق مقعدی در بین دیگران خجالت می کشند.

به همین خاطر برخی مواقع حاضرند درد زیادی را تحمل می کنند و حرفی از بیماری خود نزنند. اما این چاره کار نیست چون با گذشت زمان شقاق و سایر بیماری های نشمینگاه به حالت مزمن خود می رسند و علائم آن نیز شدیدتر شده و درمان نیز سخت تر می شود.

باید خجالت را کنار بگذارید و به سلامتی خودتان بیشتر اهمیت بدهید.

سعی کنید علائم شقاق را بشناسید و در مراحل ابتدایی آن بدون هیچ خجالت و نگرانی به یک پزشک متخصص مراجعه کنید. مسلما هر چقدر تشخیص شقاق زودتر اتفاق بیفتد زودتر از دست آن خلاص خواهید شد. در مرحله ابتدایی می توانید با استفاده از درمان گیاهی و یا درمان خانگی بر شقاق خود غلبه کنید.

دکتر متخصص درمان شقاق باید بتواند تشخیص درستی از نوع شقاق بیمار بدهد. با توجه به تشخیص نوع شقاق درمان مناسب با آن را توصیه نماید. چون اگر شقاق به مرحله مزمن خود برسد و بیش از ۶ هفته طول بکشد، بیمار باید درمان های جراحی یا درمان شقاق با لیزر را در برنامه خود قرار بدهد.

متخصص درمان شقاق باید نسبت به تمام درمان های دارویی و جراحی بیماری شقاق آگاهی داشته باشد و با توجه به وضعیت بیمار درمان مناسب را برای بیمار خود تجویز و عمل کند.

تخصص و مهارت و تجربه متخصص در این زمان به او کمک خواهد کرد که عمل جراحی شقاق را به بهترین نحوی انجام دهد و سلامتی را به بیمار خود برگرداند.

پس شما باید در انتخاب بهترین دکتر شقاق به سابقه و تعداد عمل های موفقیت آمیز پزشک چه به صورت دارویی یا چه به صورت جراحی یا لیزر را بررسی کنید و با خیالی آسوده به پیش پزشک بروید.

یکی از بهترین دکتر شقاق در تهران در کلینیک سامان از تشخیص تا درمان و بهبودی کامل شما در کنارتان خواهد بود. دکتر متخصص شقاق می تواند به راحتی مشکل شما را حل کند.

یکی از دغدغه های بیماران پیدا کردن دکتر و پزشک متخصص بیماریهای نشینمگاه است. چرا که اکثر بیماران از صحبت کردن و بیان این بیماری ها و به ویژه بیماری شقاق مقعدی در بین دیگران خجالت می کشند.

به همین خاطر برخی مواقع حاضرند درد زیادی را تحمل می کنند و حرفی از بیماری خود نزنند. اما این چاره کار نیست چون با گذشت زمان شقاق و سایر بیماری های نشمینگاه به حالت مزمن خود می رسند و علائم آن نیز شدیدتر شده و درمان نیز سخت تر می شود.

باید خجالت را کنار بگذارید و به سلامتی خودتان بیشتر اهمیت بدهید.

سعی کنید علائم شقاق را بشناسید و در مراحل ابتدایی آن بدون هیچ خجالت و نگرانی به یک پزشک متخصص مراجعه کنید. مسلما هر چقدر تشخیص شقاق زودتر اتفاق بیفتد زودتر از دست آن خلاص خواهید شد. در مرحله ابتدایی می توانید با استفاده از درمان گیاهی و یا درمان خانگی بر شقاق خود غلبه کنید.

دکتر متخصص درمان شقاق باید بتواند تشخیص درستی از نوع شقاق بیمار بدهد. با توجه به تشخیص نوع شقاق درمان مناسب با آن را توصیه نماید. چون اگر شقاق به مرحله مزمن خود برسد و بیش از ۶ هفته طول بکشد، بیمار باید درمان های جراحی یا درمان شقاق با لیزر را در برنامه خود قرار بدهد.

متخصص درمان شقاق باید نسبت به تمام درمان های دارویی و جراحی بیماری شقاق آگاهی داشته باشد و با توجه به وضعیت بیمار درمان مناسب را برای بیمار خود تجویز و عمل کند.

تخصص و مهارت و تجربه متخصص در این زمان به او کمک خواهد کرد که عمل جراحی شقاق را به بهترین نحوی انجام دهد و سلامتی را به بیمار خود برگرداند.

پس شما باید در انتخاب بهترین دکتر شقاق به سابقه و تعداد عمل های موفقیت آمیز پزشک چه به صورت دارویی یا چه به صورت جراحی یا لیزر را بررسی کنید و با خیالی آسوده به پیش پزشک بروید.

ادامه مطلب
+ نوشته شده در  يکشنبه 7 بهمن 1397ساعت 15:59 توسط مینا  | 

خطرناک ترین بیماری های کولورکتال

برطبق بررسی های بعمل آمده در مراجعین به مطب که طی یک دوره ۷ساله انجام شده است افراد با هر درجه از تحصیلات معمولا دچار هر مشکلی در ناحیه آنال یا مقعد و اطراف آن میشوند به غلط از آن بعنوان هموروئید یا بواسیر یاد می کنند درحالیکه اکثریت غریب به اتفاق آنان دچارمشکلات دیگر علی الخصوص شقاق (فیشر) می باشند(۹۰%موارد مراجعین به مطب دچار شقاق می باشند واکثرا با درد وبه میزان کمتری با درد و خونریزی در ناحیه مقعد مراجعه میکنند) بنابراین توصیه میشود دچار هر علامتی در نشیمنگاه هستید حتما قسمت فیشر یا شقاق را مطالعه نمائید.

برطبق بررسی های بعمل آمده در مراجعین به مطب که طی یک دوره ۷ساله انجام شده است افراد با هر درجه از تحصیلات معمولا دچار هر مشکلی در ناحیه آنال یا مقعد و اطراف آن میشوند به غلط از آن بعنوان هموروئید یا بواسیر یاد می کنند درحالیکه اکثریت غریب به اتفاق آنان دچارمشکلات دیگر علی الخصوص شقاق (فیشر) می باشند(۹۰%موارد مراجعین به مطب دچار شقاق می باشند واکثرا با درد وبه میزان کمتری با درد و خونریزی در ناحیه مقعد مراجعه میکنند) بنابراین توصیه میشود دچار هر علامتی در نشیمنگاه هستید حتما قسمت فیشر یا شقاق را مطالعه نمائید.


واقعیت بعدی آماری حکایت از خود درمانی ویا توصیه درمانی ازطریق اطرافیان میباشد بطوریکه اکثرا قبل از مراجعه به پزشک یک یا چنددوره از پماد و قرص به توصیه اطرافیان و از داروخانه تهیه و استفاده می کنند که نه تنها موثر نبوده بلکه منجر به و باعث پیشرفت بیماری در ناحیه مقعد می گردد
اما چه مسائلی منجر به مراجعه تاخیری و دیرهنگام افراد به پزشک می گردد: اولین مسئله شرم و حیا در بیان بیماریهای این ناحیه می باشد که علت آن پوشیده بودن ناحیه است واکثرا خجالت در بیان موضوع دارند و اقدام به خوددرمانی کرده باعث پیشرفت می شوند. دومین مسئله ترس از مراجعه بخاطر شنیدن تجربیات دردناک بعداز جراحی های سنتی از بیمارانی است که عمل جراحی کرده اند است. مسئله سوم اطلاع یافتن از درد و خونریزی بعد از عمل های سنتی وانجام پانسمان داخل نشیمنگاه (توپی یا تامپون) است که معمولا بعد از جراحی معمولی انجام میشود. مسئله چهارم نگرانی از بستری شدن در بیمارستان و گرفتن بیهوشی یا بی حسی نخاعی وبدنبال عمل ماندن چند روزه اجباری در منزل و دور افتادن از کار و زندگی وفعالیت روزمره میباشد که در شرایط سخت اقتصادی و کاری امروزه چندان هم بی جا نمیباشد.
 
درمان بیماری های بواسیر ، هموروئید ترومبوزه ، شقاق ، کیست مویی ، آبسه و فیستول
حال سوال این است که لیزر چه نقشی دردرمان بیماریهای نشیمنگاه داشته وچه مزایایی نسبت به جراحی سنتی دارد:
 
بیماری های بواسیر
 
عوامل مستعد کننده بیماریهای نشیمنگاه
۱) نیازی به بستری در بیمارستان و گرفتن بیهوشی عمومی یا بی حسی نخاعی که یکی از علل ترس بیماران است نداشته ومتعاقب آن نیازی به استراحت چند روزه در منزل که از ضروریات جراحی سنتی است را ندارند و از روز بعد از عمل میتوانند به سرکار خود بازگردند زیرا بیمار بیهوشی نگرفته ودرد زیادی بعد از عمل ندارد.
۲) نیازی به پانسمان داخلی (توپی یا تامپون)ندارد که معمولا در جراحی سنتی اجباری و خارج کردن آن بسیار دردناک است .
۳)عمل معمولا در مطب انجام و بیمار بعد از عمل مرخص ومیتواند بعد از عمل تغذیه معمولی و دفع مدفوع داشته باشد در حالی که در جراحی سنتی اصل برعدم تغذیه حداقل برای۲۴ساعت وسپس تغذیه با سوپ برای به تاخیر انداختن دفع برای مدت چند روزمی باشد.
۴) درد بعد از عمل با لیزر نسبت به جراحی سنتی بسیارکمتر و میزان خونریزی نیزکمتر است همچنین میزان عود کمتر است.
۵)انتقال عفونت های خطرناک مثل هپاتیت که در جراحی سنتی محتمل است درعمل با لیزر وجود ندارد.
۶)بر خلاف تصور عموم لیزر در هر مرحله ای حتی مراحل پیشرفته هموروئید وغیرو کارآیی دارد و حتی درمورد بیماران با سن بالا و مشکلات دیابتی-کبدی-کلیوی وبیماران قلبی که داروهای رقیق کننده خون مصرف می کنند قابل انجام است.
عوامل مستعد کننده بیماریهای نشیمنگاه:
 
گذشته از عوامل ارثی و ژنتیکی مهمترین عامل تغییر در نوع دفع مدفوع بصورت یبوست یا اسهال شدید می باشد که هر دو این حالت ها منجر به صدمه به ناحیه آنوس ونهایتا ایجاد بیماری میشود.اما علت یبوست چه میتواند باشد.مهمترین عامل تغییر در شیوه زندگی و رفتن به سمت بی تحرکی است همچنین عدم استفاده از مواد غذایی فیبردار و به جای آن استفاده از غذاهای چرب و سرخ شدنی مثل فست فود ها است
شایع ترین بیماری های ناحیه مقعد و آلت تناسلی
بواسیر – هموروئید
شقاق – فیشر
کیست مویی – سینوس مویی
زگیل آلت تناسلی
فیستول – آبسه
یبوست
هموروئید ترومبوزه
+ نوشته شده در  جمعه 20 مهر 1397ساعت 16:31 توسط مینا  | 

3 نوع بیماری ناحیه مقعد

بسیاری از بیماری‏های ناحیه مقعد، به راحتی قابل درمان هستند. در صورتی که بیماری مقعد شما، با سایر اختلالات پزشکی همراه است، بهتر است در صورت تداوم علائم، با پزشک مراجعه کنید.

 1- بواسیر

 بواسیر شایع ترین بیماری مقعد است. در حقیت، احتمالاً نیمی از افراد تا سن 50 سال، بواسیر را تجربه می‏کنند. بواسیر وریدهایی در ناحیه مقعدی است. به هر علتی فشار بیش از حد به پایین راست روده و ناحیه مقعدی وارد شود، به طور غیرطبیعی این وریدها متورم می‏شوند.

 این فشار زیاد می‏تواند به علت زور ‏زدن برای دفع مدفوع، اکثرا در اثر اسهال مزمن و کمتر به علت یبوست، حاملگی، پیری یا علل دیگر باشد.

 بواسیرهای خارجی به صورت توده نرم و متورم یا و توده سفت در اطراف ناحیه مقعدی ظاهر می‏شوند و بواسیرهای داخلی در داخل کانال مقعدی ایجاد می‏شوند.

بسیاری از بیماری‏های ناحیه مقعد، به راحتی قابل درمان هستند. در صورتی که بیماری مقعد شما، با سایر اختلالات پزشکی همراه است، بهتر است در صورت تداوم علائم، با پزشک مراجعه کنید.

1- بواسیر

 بواسیر شایع ترین بیماری مقعد است. در حقیت، احتمالاً نیمی از افراد تا سن 50 سال، بواسیر را تجربه می‏کنند. بواسیر وریدهایی در ناحیه مقعدی است. به هر علتی فشار بیش از حد به پایین راست روده و ناحیه مقعدی وارد شود، به طور غیرطبیعی این وریدها متورم می‏شوند.

 این فشار زیاد می‏تواند به علت زور ‏زدن برای دفع مدفوع، اکثرا در اثر اسهال مزمن و کمتر به علت یبوست، حاملگی، پیری یا علل دیگر باشد.

 

بواسیرهای خارجی به صورت توده نرم و متورم یا و توده سفت در اطراف ناحیه مقعدی ظاهر می‏شوند و بواسیرهای داخلی در داخل کانال مقعدی ایجاد می‏شوند.

 نشانه ها

 شایع ترین علایم بواسیر شامل خارش و خونریزی، بیرون زدگی و درد می‏باشند. خونریزی اغلب به دنبال دفع مدفوع اتفاق می‏افتد. بواسیر ممکن است افتادگی پیدا کند (به بیرون بلغزد) و از طریق مقعد بیرون بزند.

 

درد در طی حرکات روده یا بعد از تحریک بواسیرها اتفاق می‏افتد. در خیلی از موارد، علایم در عرض چند روز فروکش  می‏کند. اگر علایم تداوم داشته باشند بهتر است به پزشک مراجعه کنید.

 راه های زیادی برای پیشگیری و درمان بواسیر وجود دارد. پزشک به شما کمک خواهد کرد تا مناسب‏ترین درمان را بر پایه شدت علایم انتخاب کنید.

 

تغییرات عادات غذایی و نحوه زندگی

 به طور منظم بیرون روی را افزایش دهید و با خوردن آب فراوان و خوردن میوه‏ها، سبزیجات، سبوس و حبوبات قوام مدفوع را نرم نگه دارید. تداوم نظم حرکات روده می‏تواند باعث بهبود یا جلوگیری از یبوست و زور ‏زدن شود.

 شایع ترین علت خارش معقد، بهداشت بد و نامناسب و یا افراط در بهداشت است

درمان در خانه

 اگر تحریک ایجاد شده است، نشستن در داخل تشت آب گرم روزانه چند بار، کمک به کاهش ورم خواهد کرد و منطقه گرفتار را تسکین می دهد. این کار بایستی 10 تا 15 دقیقه طول بکشد و در صورتی که به دنبال دفع مدفوع (بیرون روی) باشد، بیشترین اثر را خواهد داشت.

 

درمان موضعی

 بسته به شدت شکایت شما، پزشک ممکن است کرم هیدروکورتیزون یا کف آن را برای خلاصی از التهاب و درد توصیه کند. بسیاری از داروهای مربوط به بواسیر، بدون نسخه قابل تهیه هستند، یا پزشک ممکن است داروی قوی‏تری تجویز کند.

  

درمان جراحی

 در بعضی از موارد، بواسیر به قدری شدید است که احتیاج به جراحی دارد. روش‏های جراحی متعددی وجود دارد. پزشک در صورت ضرورت می‏تواند اطلاعات زیادی در این مورد برای شما فراهم کند.

  

2- مقعد خارش دار

 اشاره به خارش داخل و اطراف مقعد دارد. حالتی است که هم بچه ها و هم بزرگسالان را درگیر می‏کند. به طور کلی علایم با رعایت بهداشت شخصی فروکش می‏کند. در موارد شدید ممکن است که بیمار از درمان دارویی سود ببرد.

 

  علل

 شایع ترین علت خارش معقد، بهداشت بد و نامناسب و یا افراط در بهداشت است.

 سایر علل شامل بواسیر، انگل‏ها بویژه کرمک، عفونت‏های پوستی و واکنش‏های حساسیتی خاص می‏باشد (اما به آنها محدود نمی‏شود).

 

مصرف موادغذایی مانند قهوه، چای، نوشابه سیاه و مرکبات ممکن است با خارش ناحیه مقعد همراه شوند.

 همچنین البسه تنگ و چسبان می‏توانند با خارش ناحیه مقعد همراه باشند.

 درمان خانگی

 بهداشت مناسب خیلی مهم است. با احتیاط تمیز کردن ناحیه گرفتار توسط آب تمیز و به دنبال آن مصرف پودر تالک عموماً مۆثر است.

 پوشیدن لباس های گشاد (شل) ممکن است علایم را تسکین بخشد.

 عدم مصرف بعضی از غذاها از قبیل مرکبات، قهوه و نوشابه سیاه ممکن است کمک کننده باشد.

  

درمان دارویی

 برای درمان موارد مقاوم، خارش مقعدی ممکن است احتیاج به مصرف کرم‌های موضعی هیدروکورتیزون یا کف‏ها در ناحیه گرفتار داشته باشد. این محصولات می‏توانند در تسکین علایم بسیار مۆثر باشند. پزشک درمان مناسبی را توصیه خواهد کرد.

  

3- شقاق مقعد

 شقاق‏ها، پارگی‏های کوچک در کانال مقعدی هستند. این پارگی ها معمولاً در طی عبور مدفوع سفت یا بزرگ بر روی بافت مقعدی ایجاد می‏شوند.

 شقاق های مقعدی شایع بوده و معمولاً بدون درمان خاصی ترمیم می‏یابند. در بعضی از بیماران، وقتی که شقاق‏ها ترمیم نیابند این حالت مزمن می‏شود

علایم

 بیماران مبتلا، درد را در حین دفع مدفوع تجربه می‏کنند. درد ممکن است بعد از اتمام بیرون روی طول کشیده و تا بیرون روی بعدی فروکش نماید. سایر عوارض می‏توانند شامل خونریزی، خارش و ترشح باشند.

  

درمان

 کار اصلی پزشک، حذف یا کاهش درد خواهد بود.

  درمان خانگی

 شل کننده‏های مدفوع کمک به کم کردن درد خواهند کرد و نشستن در وان آب گرم یا به کار بردن حوله‏های گرم در منطقه گرفتار، ناراحتی را آرام خواهند نمود.

  

درمان دارویی

 کرم‏ها، کف‏ها، پمادها یا شیاف‏ها ممکن است در کاهش درد مفید باشند و منطقه گرفتار را لغزنده کنند. خیلی از این محصولات بدون نسخه قابل دسترس هستند، یا پزشکتان ممکن است داروی قوی‏تری تجویز کند.

 

بخش سلامت تبیان

ادامه مطلب
+ نوشته شده در  جمعه 20 مهر 1397ساعت 16:21 توسط مینا  | 

روش های درمان شقاق مقعدی

شقاق مقعدی یا فیشر در زیر پوست مجرای مقعد، به صورت شکافی ظاهر می شود. این شرایط بر مردان و زنان تاثیر می‌ گذارد و می‌ تواند در هر سنی رخ دهد. شقاق مقعدی معمولا در قسمت پشتی مقعد در جهت شکاف باسن پدیدار می شود. شکافی که در کمتر از ۶ هفته درمان می شود و از بین می رود یک شکاف حاد نامیده می‌ شود.

شقاق مقعدی

برای درمان شقاق مقعدی باید علل شقاق و علائم آن را بشناسیم تا در زمان مناسب نسبت به درمان شقاق اقدام کنیم.

درمان شقاق مقعدی چیست؟

شقاق مقعدی یا فیشر در زیر پوست مجرای مقعد، به صورت شکافی ظاهر می شود. این شرایط بر مردان و زنان تاثیر می‌ گذارد و می‌ تواند در هر سنی رخ دهد. شقاق مقعدی معمولا در قسمت پشتی مقعد در جهت شکاف باسن پدیدار می شود. شکافی که در کمتر از ۶ هفته درمان می شود و از بین می رود یک شکاف حاد نامیده می‌ شود.

درمان شقاق مقعدی چیست؟ شقاقی که بیش از ۶ هفته طول بکشد، شکاف مزمن نامیده می‌ شود. معمولا شقاق مزمن با یک برچسب پوستی مانند pile در ناحیه پشتی مقعد احساس شود.

شقاق مقعدی معمولا براثر ترومای وارد شده به کانال مقعد ایجاد می شود. این تروما و ضربه منجر به ایجاد شکاف در این ناحیه می شود. مدفوع سفت نیز یکی دیگر از علل شقاق است. به ویژه اگر با یبوست همراه باشد که باعث افزایش فشار به ناحیه موردنظر می شود و در هنگام عبور مدفوع سخت و سفت باعث پارگی پوست ظریف پری مقعد می‌ شود.

اسهال و حرکت مداوم روده نیز باعث پارگی پوست مقعد می‌ شود. یتروژنیک — در هنگام قرار دادن یک دماسنج رکتوم، پروب USG، آندوسکوپ، لوله انما ممکن است پاره شود.

وضع حمل و رابطه مقعدی نیز از علل ایجاد شقاق هستند و سرطان، سل، بیماری‌ های مقاربتی، عفونت‌ های ویروسی و غیره از علل نادر بیماری شقاق هستند.

علایم شکاف نیز با مدفوع دردناک در هنگام عبور مدفوع خود را نشان می دهند. ممکن است آنقدر شدید باشد که بیمار از حرکت روده بترسد و از تخلیه مدفوع منصرف شود. با این حال این امر باعث یبوست و ایجاد مدفوع سخت می‌ شود که منجر به چرخه معیوب تروما و مدفوع سخت می‌ شود. درد در هنگام دفع مدفوع ممکن است شدیدتر باشد، سوزش و درد دفع مدفوع ممکن است برای چند ساعت دوام بیاورد.

خونریزی و مشاهده خون در مدفوع، گاهی به صورت رگه‌ ای از خون بر روی توالت یا بر روی لباس دیده می‌ شود. یکی دیگر از علائم شقاق نیاز به وارد کردن فشار در هنگام عبور مدفوع است که این به خاطر آن ست که اسفنکتر مقعد به حالت اسپاسم می‌ رود.

خارش در ناحیه مقعد و تخلیه آسیب زننده بر مقعد و همچنین در مواردی که درمان شقاق طول می کشد، یک برچسب پوستی شکل رشد می‌ تواند در لبه شکاف و شقاق احساس شود.

درمان شقاق مقعدی در کودکان

همانگونه که گفته شده شقاق مقعدی، شکاف یا پارگی در آستر رکتوم پایینی است. خارش می‌ تواند باعث درد در کودکان شود. ممکن است پس از تمیز کردن کودک، خون قرمز روشنی روی کاغذ توالت مشاهده کنید. در این حالت ممکن است یک شقاق در کودک شما شکل گرفته باشد. همچنین اگر کودک شما دچار یبوست باشد و مجبور باشد یک توده سفت مدفوع را دفع کند.همینطور اگر کودک تان نتواند عضلات مقعد را در طول حرکت روده آرام کند، ممکن است به شقاق مبتلا شده باشد.

اغلب شقاق های مقعد پس از چند روز یا چند هفته درمان می‌ شوند. اگر کودک تان دارای شقاق مقعد است و زمان التیام آن بیش از حد طول کشیده است، دکتر ممکن است داروی برای آن تجویز کند. ممکن است در موارد نادری نیاز به جراحی باشد.

شقاق یا فیشرهای مقعدی باعث سرطان روده نمی‌ شوند و آنها به مشکلات جدی دیگری منجر نمی‌ شوند. اما اگر مدفوع کودک شما با خونریزی همراه است، حتما با دکترتان صحبت کنید.

مراقبت پیگیر بخش کلیدی درمان و ایمنی کودک شما است. مطمئن باشید که به همه قرارهای خود با پزشک تان می رسید و اگر فرزندتان مشکلی پیدا کرده حتما با پزشک یا پرستار خود تماس بگیرید. همچنین ایده خوبی است که نتایج تست کودک تان را بشناسید و لیستی از داروهایی که کودک تان می گیرد را پیش خودتان نگه دارید.

تشخیص و درمان شقاق مقعدی در کودکان با سابقه علایم شما و با بازرسی خارجی مقعد برای تایید تشخیص کافی است. در موارد نادر پزشک شما ممکن است به شما توصیه کند که هر گونه علت زمینه‌ ای را برای این شقاق در نظر بگیرید.

درمان شقاق بعد از زایمان

شقاق مقعدی یک رخداد بسیار شایع در دوران بارداری است. در سه‌ ماهه سوم بارداری، از هفته ۲۹ تا تولد نوزاد، خطر داشتن شقاق مقعدی افزایش می‌ یابد. شما همچنین ممکن است شقاق های مقعدی را پس از زایمان بیشتر تجربه کنید. چون وقتی تمام هل دادن و تقلا اتفاق می‌افتد، فشار افزایش می‌ یابد و گاهی باعث می‌ شود که قسمت مقعد شما را پاره کند تا شکاف ایجاد شود.

یک شقاق مقعدی، پارگی یا زخم در آستر کانال مقعد است، درست در داخل دهانه مقعد. چنین شکاف‌ های بارداری می‌ تواند بسیار دردناک باشد، به خصوص وقتی که شما در حال دفع مدفوع و برای مدتی بعد از آن هستید.

درد شدید اولیه معمولا با درد سوختگی عمیق جایگزین می‌ شود که ممکن است برای چند دقیقه یا حتی چند ساعت بعد از آن که به دستشویی رفته‌ اید احساس شود. شقاق مقعدی نیز می‌ تواند باعث خونریزی جزئی شود که ممکن است به خود روی مدفوع یا کاغذ توالت شما بریزد.

بنابراین شقاق های مقعدی معمولا دو علامت اصلی درد و خونریزی دارند. درمان شقاق بعد از زایمان و در حاملگی می‌ تواند به روش‌ های مختلفی طبقه‌ بندی شود:

یک شقاق یا فیشر حاد مقعدی که برای کم‌ تر از ۶ هفته طول می کشد.
یک شقاق یا فیشر مزمن مقعدی که برای ۶ هفته یا بیشتر از آن طول می کشد.
یک شقاق مقعدی اولیه که هیچ علت زمینه‌ ای برای آن قابل‌ شناسایی نیست، اما به نظر می‌ رسد که با روشی که ماهیچه‌ های مقعد کار می‌کنند، به وجود می آید. اسفنکتر داخلی که ماهیچه اطراف مقعد است گاهی به شدت منقبض می‌ شود. این اسپاسم باعث افزایش فشار در مجرای مقعدی می‌ شود که بیشتر مستعد پارگی است. در عین حال، افزایش فشار نیز جریان خون را به مقعد محدود می‌ کند و بدن شما را از التیام خودش در حالت طبیعی، و از التیام شقاق در همان زمان باز می دارد.
یک شقاق مقعدی ثانویه که به دلیل وجود یک علت زمینه‌ ای شناخته‌ شده مانند یبوست، بیماری التهابی روده، بارداری یا حتی یک عفونت مقاربتی به وجود می آید.
تقریبا ۱ نفر از ۱۰۰ نفر از زنان در اواخر بارداری، شقاق مقعدی را توسعه می دهند، اما این امر برای زنان در بعد از تولد نوزاد به ۱ نفر در ۷ مادر جدید می رسد.

اگر شما در حاملگی خود دچار خونریزی مقعدی هستید، لازم است به پزشک متخصصی مراجعه کنید تا سلامتی شما را بررسی کند. اما معمولا از مدفوع خودتان مطمئن شوید که نرم و دفع خوبی داشته باشد. به طور خاص برای درمان علایم شقاق و شیارهای مقعد فرمول‌ بندی می‌ شوند.

علاوه بر این، شما باید یک رژیم غذایی عالی با مقدار زیادی میوه و سبزیجات تازه بخورید، در روز ۸ لیوان آب بنوشید و ورزش کنید و هرگز از رفتن به دستشویی خودداری نکنید.

درمان شقاق پشت

شقاق های حاد که کمتر از شش هفته طول می کشند معمولا با داروهای غیر جراحی درمان می‌ شوند. حتی شقاق های مزمنی که برای اولین بار تحت درمان پزشکی قرار می‌ گیرند، با دارو می توانند درمان شوند. هدف از درمان شکستن چرخه معیوب اسپاسم اسفنکتر مقعد و پارگی پوست مقعد است.

داروهای گیاهی دارویی برای کاهش التهاب در ناحیه مفید هستند. این داروها باعث می شوند قبل از خواب حجم مدفوع کمتر شود و مدفوع نرم تر شده و سریعتر دفع گردند.

رژیم غذایی پر از فیبر برای جلوگیری از یبوست نیز یک درمان شقاق پشت است که بسیار راهگشاست. افزایش مصرف آب و مایعات نیز به فیزیوتراپی کف لگن کمک می‌ کند تا به کاهش اسپاسم اسفنکتر مقعد یاری برساند. درمان دارویی از روغن‌ های گیاهی استفاده می‌ شود.

استفاده از وان حمام و وان نیم تنه راه دیگری برای درمان شقاق پشت است. نشستن در آب‌ گرم که باسن شما را می‌ پوشاند و باعث می شود باسن شما پس از حرکت روده ناراحتی کمتری را در حین اجابت مزاج تحمل کند.

استفاده از نیتروگلیسرین ها و استفاده از آنها در قالب پماد، به کاهش اسپاسم اسفنکتر مقعد کمک می‌ کند. با این حال، این عارضه دارای عوارض جانبی مانند سردرد است که نقش آن را محدود می‌ کند. پماد نیفدیپین همچنین برای ریلکس کردن اسفنکتر مقعد استفاده می‌ شود.

درمان شقاق پیشرفته

درمان جراحی برای مراحلی از بیماری توصیه می شود که دیگر درمان های محافظه کارانه کارآیی ندارند و شقاق های حاد تبدیل به شقاق های مزمن شده اند. برای درمان شقاق پیشرفته نیاز به یک سری جراحی است که باید توسط متخصص این کار در زمان مناسب انجام شود.

تزریق سم بوتولینیوم a (بوتاکس) نیز یک درمان شقاق پیشرفته است. بوتاکس به اسفنکتر داخلی مقعد تزریق می‌ شود. اثرات بوتاکس در سه ماه بعدی خود را نشان می دهد و باعث التیام شقاق می شود. با این حال، هزینه بالای این نوع درمان، و یک اثر جانبی عمده، بی اختیاری در شکل های مختلف در زمان اجابت مزاج، استفاده از بوتاکس را کاهش می‌ دهد.

اتساع و انبساط لردها نیز یک درمان قدیمی است که باعث آسودگی اسفنکتر خوب و تسکین درد می‌ شود. اما اتساع شدیدتر می‌ تواند منجر به خراش‌ های متعدد روی پوست مقعدی شود و ممکن است به ۶ تا ۱۲ هفته استراحت نیاز داشته باشد. همچنین بافت زخمی روی شقاق و شکاف می‌ تواند یک منبع ناراحتی دائمی باشد و باید به طور جداگانه حذف شود.

روش درمان PLIS نیز یک روش کمی تهاجمی است که تحت بیهوشی عمومی انجام می شود که در آن یک برش کوچک در اسفنکتر داخلی ایجاد می‌ شود. بنابراین در طول اجابت مزاج، فشار خون به طور قابل‌ ملاحظه‌ ای کاهش می‌ یابد و تسکین رضایت‌ بخشی از درد وجود دارد.

این روش های درمانی نیاز به مهارت و تخصص کافی در زمینه های مختلفی از جراحی دارد که باید توسط جراح متخصص انجام شود. این روش ها به عنوان قطع غیرعمدی اسفنکتر ممکن است منجر به بی‌ اختیاری در ادرار برای مدت زمانی کوتاه شود.

درمان شقاق مقعدی مزمن

شقاق مقعدی یک بیماری شایع و اغلب دردناک براثر پارگی کوچک یا ایجاد زخم (زخم باز) در آستر مقعد است. این بیماری می‌ تواند باعث خونریزی، خارش موضعی و درد با حرکت روده شود که می‌ تواند شدیدتر نیز گردد. وقتی یک نفر دارای شقاق مقعدی است، درمان اولیه می‌ تواند شامل یک رژیم غذایی پر فیبر، ملین ها و پماد با داروی بیهوشی برای ناحیه آسیب‌ دیده باشد. شیارهای مقعدی معمولا ظرف چند هفته التیام می‌ یابند، اما آنهایی که پس از ۴-۶ هفته التیام نمی یابند شقاق مزمن نامیده می‌ شوند.

اگر کسی یک شقاق مزمن داشته باشد تصور می‌ شود که دلیل درمان نشدن آن است که ماهیچه حلقوی (اسفنکتر) که دور مقعد می‌ چرخد، آنقدر پر از عصب شده‌ که جریان خون را به آستر مقعد کاهش می دهد. این بدان معناست که اکسیژن کافی (به وسیله خون) به شکاف (یا محل پاره شده) نمی‌ رسد. بدون اکسیژن کافی، سلول‌ هایی که آستر را می‌ سازند نمی‌ توانند رشد کنند و ترمیم شوند.

داروی مجاز برای درمان شقاق مزمن مقعدی در بزرگسالان (۱۸ سال به بالا)، پماد گلیسریل ترنیترات (همچنین Rectogesic چهار میلی گرم / گرم پره رکتال)، گلیسریل ترنیترات GTN است. پماد GTN دو بار در روز مورد استفاده قرار می‌ گیرد و برای تسکین درد ناشی از شقاق موثر است. GTN به ماهیچه‌ های حلقوی (اسفنکتر) کمک می‌ کند تا استراحت کنند که این کار باعث می‌ شود خون بیشتری به آستر مقعد منتقل شود تا سلول‌ هایی که آستر را می‌ سازند بتوانند شکاف و شقاق را التیام بخشند.

درمان های دیگری که برای شقاق مزمن وجود دارند شامل تزریق سم بوتولینوم (مثل بوتاکس) در اطراف مقعد یا یک روش جراحی است. هر دوی این درمان‌ ها به ماهیچه‌ های حلقوی (اسفنکتر) کمک می‌ کنند تا استراحت کنند و اجازه دهند خون بیشتری به آستر مقعد منتقل شود. دیلتیازم هیدروکلراید یا کرم diltiazem نیز می‌ تواند با تجویز پزشک مورد استقاده قرار گیرد. همچنین این دارو گاهی اوقات در کودکان نیز استفاده می‌ شود؛ هیچ دارویی برای درمان شقاق مزمن مقعدی در کودکان وجود ندارد.

راه درمان شقاق مقعدی چیست؟

راه درمان شقاق مقعدی چیست تروما یا جراحت می‌ تواند کانال مقعدی را گسترش دهد و شقاق یا شکافی در آستر مقعد ایجاد کند. این شکاف ها که به شقاق یا فیشر مقعدی معروف هستند معمولا از مدفوع بزرگ یا سخت می‌ آیند. آن‌ ها می‌ توانند در طول و بعد از حرکات روده درد و خونریزی ایجاد کنند.

هدف درمان تسکین درد و ناراحتی است و آستر پاره را التیام می‌ بخشد. شقاق مقعدی حاد — آن‌ هایی که بیش از ۶ هفته دوام نمی‌ آورند — رایج هستند و معمولا خودشان درمان می‌ شوند.

شقاق مقعدی مزمن — آن‌ هایی که بیش از ۶ هفته طول می‌ کشد — ممکن است نیاز به مراقبت های پزشکی یا جراحی برای درمان داشته باشند.

برای درمان شقاق مقعدی چکار کنیم؟

مراقبت از خود بهترین درمان شقاق مقعدی است. اگر شقاق ناشی از یبوست یا اسهال باشد، می‌ توانید چند عادت را برای کمک به کاهش فشار در کانال مقعد تغییر دهید.

این مراحل می‌ توانند به تسکین علائم کمک کنند و بهبودی را در بیشتر موارد بیشتر کنند. برای درمان شقاق مقعدی چکار کنیم؟

آب بنوشید. مقدار زیادی مایعات خالی از کافئین در طول روز بنوشید. ( الکل زیاد و کافئین می‌ تواند منجر به دهیدراسیون شود.)

برای اجتناب از یبوست، یک رژیم غذایی پر از فیبر بخورید. هدف شما باید هر روز ۲۰ تا ۳۵ گرم فیبر باشد. شما می‌ توانید به تدریج مقدار فیبری را که می‌ خورید را افزایش دهید. سبوس گندم، سبوس جو، غلات سبوس‌ دار شامل برنج قهوه‌ای، آرد جو و پاستاهای سبوس‌ دار، غلات و نان، نخود و حبوبات و مرکبات مانند آلو و آب آلبالو بخورید.

اگر نمی‌ توانید فیبر کافی را از غذا بگیرید، سیب زمینی را امتحان کنید. آن‌ ها می‌ توانند به نرم کردن مدفوع کمک کنند و شما را منظم کنند. برای اجتناب از باد شکم، به تدریج مقدار هر نوع مکمل فیبر را افزایش دهید تا زمانی که به دوز توصیه‌ شده برسید.

در صورتی که اضافه کردن فیبر بیشتر به رژیم غذایی خود را انجام دهید، مکمل های laxatives می‌ تواند کمک کند. قبل از استفاده از laxatives ، از پزشکتان بپرسید که او چه پیشنهاد می‌کند.

شقاق مقعدی چگونه درمان می شود؟

شقاق مقعدی چگونه درمان می شود؟ دستشویی رفتن را نادیده نگیرید. گذاشتن حرکات روده برای آینده می‌ تواند منجر به یبوست شود. مدفوع ممکن است سخت‌ تر شود و باعث درد بیشتری شود.

در توالت فشار بیش از اندازه نیاورید و یا نشستن خود را بیش از اندازه طول ندهید. این می‌ تواند فشار را در کانال مقعد افزایش دهد.

به آرامی ناحیه مقعد خود را پس از هر حرکت روده تمیز و خشک کنید.

از محرک‌ ها برای پوست، مانند صابون‌ های معطر یا حمام حباب دوری کنید.

درمان یبوست مزمن یا اسهال مداوم را انجام دهید. حمام، یا حمام لگن می‌ تواند باعث بهبود سلامتی شقاق مقعدی شود. با خیساندن ناحیه رکتال در یک وان آب‌ گرم، دو یا سه بار در روز برای ۱۰ تا ۱۵ دقیقه — شما می‌ توانید مقعد را تمیز کنید، جریان خون را بهبود بخشید، و اسفنکتر مقعد را شل کنید.

دکتر شما ممکن است پماد نیترات را برای کمک به بالا بردن جریان خون به کانال مقعد تجویز کند، که به بهبود شقاق سریع‌ تر کمک می‌کند. برخی عوارض جانبی ممکن است شامل سردرد، گیجی و فشار خون پایین همراه این پماد باشد. پماد نیترات نباید در ۲۴ ساعت پس از مصرف داروهای نعوظ مانند سیلدنافیل (ویاگرا)، تادالافیل (سیالیس) و یا ورداآنفیل (لویترا) مورد استفاده قرار گیرد.

مهار کننده‌ های کانال کلسیم داروهای کاهش‌ دهنده فشار خون هستند. برخی از موارد موضعی می‌ توانند شقاق ها را نیز درمان کنند. عوارض جانبی ممکن است شامل سردرد باشد. همچنین می‌ توانید مسدود کننده‌ های کانال کلسیم را به صورت دهانی استفاده کنید تا شقاق مقعدی را درمان کنید، اگرچه التیام ممکن است آهسته‌ تر و عوارض جانبی بیشتری داشته باشد.

وقتی درمان‌ های موضعی جواب نمی‌ دهند و به کار نمی آیند، تزریق بوتاکس و توکسین بوتولینوم به داخل اسفنکتر گاهی مرحله بعدی است. تزریق بوتاکس به طور موقت عضله اسفنکتر را فلج می‌ کند، درد را تسکین می‌ دهد و ۶۰ درصد تا ۸۰ درصد بیماران را درمان می کند. ممکن است نتوانید حرکات روده خود را کنترل کنید و یا از باد شکم خودداری کنید، اما موقتی است. محققان هنوز در حال بررسی بوتاکس برای مشخص کردن بهترین دوز، محل‌ های تزریق، و مقدار آن هستند که ایمن و سالم برای درمان شقاق مقعدی باشد.

احتمالا برای شقاق مقعدی نیاز به جراحی ندارید مگر اینکه اشکال دیگر درمان کارساز نباشد. جراحی که به نام اسفنکتروتومی خارجی نامیده می‌ شود، شامل یک برش کوچک در عضله اسفنکتر مقعد است. این درمان درد و فشار را کاهش می‌ دهد و به شقاق اجازه التیام می‌ دهد.

درمان زخم شقاق مقعدی

اگرچه بسیاری از جراحان برداشتن شقاق مقعدی با روش اسفنکتروتومی با عوارض جانبی کمی انجام می دهند. ولی به نظر می رسد که این روش همیشه برای حذف شقاق روشی کارآمد نیست و ویژگی‌ های شقاق را نیز باید در نظر گرفت.

اگر شقاق سخت و نامنظم باشد، پیشنهاد می‌ شود که برای احتمال سرطان مقعد، بیوپسی نیز انجام شود. اگر لبه‌ ها و پایه شقاق به شدت زخمی باشند، ممکن است مشکلی پس از جراحی با تنگی مقعد وجود داشته باشد، وضعیتی که در آن اسکار یا زخم بیشتر باعث باریک شدن کانال مقعد می‌ شود و در عبور مدفوع دخالت می‌ کند.

در درمان زخم شقاق مقعدی، ممکن است بهتر باشد شکاف زخم را قطع کنید تا فرصتی برای التیام زخم با زخم کم‌ تر و شانس تنگی کمتر وجود داشته باشد. در نهایت، یک پاپیلای بزرگ مقعدی یا یک برچسب بزرگ هموروئید ممکن است به طور فیزیکی با ترمیم زخم تداخل داشته باشد و آن‌ ها را بهبود بخشد.

عدم درمان شقاق مقعدی

بسیاری از بیمارهایی که به شقاق مقعدی مبتلا هستند درست در زمانی به پزشک مراجعه می‌ کنند که دیر شده است. این دیر آمدن باعث شقاق مزمن و تنگی مقعد آنها می شود و کار درمان را سخت تر می کند.

به خاطر حمایت نکردن نسج نرم در پشت مقعد، شایع‌ ترین محل شقاق در این ناحیه ایجاد می‌ شود، مواردی از شقاق دوبل و مواردی انگشت‌ شمار از سه تا چهار شقاق در بیماران ایجاد می‌ شود.

تعدادی از بیماران به ‌رغم جراحی اسفنکتروتومی و عدم درمان شقاق مقعدی در مدت دو تا سه هفته بهبود پیدا نمی کنند که این موارد نیاز به انجام جراحی دوباره دارد.

درمان فوری شقاق مقعدی

امروزه درمان فوری شقاق مقعدی حاد که محافظتی است مسکن، ملین و وان آب گرم است اما در مورد شقاق مقعدی مزمن عمل جراحی ضرورت دارد.

استعمال لیدوکائین 5 درصد پیش از اجابت مزاج و سپس ریختن آب گرم به مقعد، اسپاسم اسفنکتر را از بین برده و اجابت مزاج به راحتی انجام می شود و پس از اجابت مزاج، درد و سوزش به حداقل می رسد.

استفاده از قرص C-LAX شبی یک عدد و ناپروکسن 250 میلی‌گرم یک عدد صبح و یک عدد شب پس از صرف غذا به بهبود علایم بیماری کمک می کند.

حدود 75 درصد از بیمارانی که بیش از دو هفته تحت پیگیری با این روش درمانی هستند، بدون نیاز به انجام جراحی بهبود می یابند. بهتر است بیماران با شقاق مزمن مقعدی، دو هفته به روش محافظتی تحت درمان قرار گیرند و در صورت عدم پاسخ به درمان، اقدام به جراحی شود.

علاوه بر غذای معمول، استفاده از سبزیجات و میوه به ویژه خیار با پوست و نوشیدن چند لیوان آب اضافی جهت کمک به لینت مزاج موثر است.

مدت درمان شقاق مقعدی
مدت درمان شقاق مقعدی حاد تا تاثیر کامل، به حدود ده روز زمان نیاز است.

در درمان شقاق مزمن بعد از عمل، درد کاملا از بین می رود اما درد ناشی از برش و انجام جراحی تا چند روز ادامه دارد که با مسکن قابل کنترل است و مشکلی برای بیمار ایجاد نمی کند. در صورتی که شقاق مزمن در ناحیه های غیر از خط وسط باشن مشاهده شود می تواند علامت بیماری های دیگری مثل کرون، ایدز، سیفلیس، سل و یا لوسمی باشد.

در صورتی که هر گونه دارویی را مصرف می کنید، باید دوباره به پزشک مراجعه کنید و معاینه شوید. زیرا در مراحل مزمن بیماری دیگر درمان دارویی اثرگذار نیست و باید تحت درمان غیر دارویی و جراحی قرار بگیرید.

با وجود روش های نوین لیزری می توانید این جراحی را بدون درد و خونریزی و در محیط کلینیک بدون نیاز به بستری شدن انجام دهید و از روز بعد زندگی عادی روزمره خود را بدون نیاز به مراقبت خاص آغاز کنید. با درمان شقاق با لیزر سرپایی تحت بی حسی موضعی و بدون بستری درمان خواهید شد. اما در صورتی که تحت جراحی درمان شدید باید در روند بهبودی خود صبور باشید و برای بررسی وضعیت به جراح خود مراجعه کنید.

اگر شقاق مقعدی شما در مرحله مزمن است و به درمان دارویی پاسخ نمی دهد لازم است تا به سلامت خود اهمیت داده و برای جراحی آن آماده شوید. زیرا این بیماری در مرحله مزمن فقط با جراحی قابل کنترل خواهد بود.

ویژگی های متخصص درمان شقاق

ویژگی های متخصص درمان شقاق باید بتواند تشخیص درستی از نوع شقاق بیمار بدهد. با توجه به تشخیص نوع شقاق درمان مناسب با آن را توصیه نماید.

متخصص درمان شقاق باید نسبت به تمام درمان های دارویی و جراحی بیماری شقاق آگاهی داشته باشد و با توجه به وضعیت بیمار درمان مناسب را برای بیمار خود تجویز و عمل کند. تخصص و مهارت و تجربه متخصص در این زمان به او کمک خواهد کرد که عمل جراحی شقاق را به بهترین نحوی انجام دهد و سلامتی را به بیمار خود برگرداند.

درمان شقاق مقعدی نوزاد

اگر در نوزاد شما در کنار سوراخ معقد زخمی به صورت دو نقطه کوچک ایجاد شده و موقع مدفوع فشاری زیادی را وارد می کند. بدانید که نوزاد شما به شقاق مقعدی مبتلا شده است.

برای درمان شقاق مقعدی نوزاد می توانید از پماد زینک اکساید استفاده کنید. همینطور باید هر چه سریع تر به یک پزشک متخصص مراجعه کنید.

مراقبت و پیگیر بخش کلیدی درمان و ایمنی کودک شما است. مطمئن باشید که به همه قرارهای خود با پزشک تان می رسید و اگر فرزندتان مشکلی پیدا کرده حتما با پزشک یا پرستار خود تماس بگیرید. همچنین ایده خوبی است که نتایج تست کودک تان را بشناسید و لیستی از داروهایی که کودک تان می گیرد را پیش خودتان نگه دارید.


برچسب‌ها: <-TagName->، ادامه مطلب
+ نوشته شده در  چهارشنبه 10 مرداد 1397ساعت 18:39 توسط مینا  | 

آیا خونریزی دستگاه گوارش خطرناک است؟

همیشه دیدن خون در مدفوع نمی تواند باعث بیماری خطرناک و یا سرطان باشد. اگر در مدفوعتان خون دیدید نیاز به ترس و نگرانی نیست بهتر است که به پزشک مراجعه کرده و علت آن را بررسی کنید. اگر خون ریزی در دستگاه گوارش ایجاد شده باشد مدفوع شما به رنگ مشکی وقیری شکل دیده میشود. در بعضی از مواقع هم خون ریزی به حدی کم است که معمولا بیماران طی آزمایشات سالیانه متوجه خون در مدفوع خود می شوند.

نوع دیگر: دیدن خون به روی مدفوع ویا خون ریزی از مقعد بعد از دفع مدفوع میباشد. در زیر با علت های هر کدام آشنا خواهید شد.

همیشه دیدن خون در مدفوع نمی تواند باعث بیماری خطرناک و یا سرطان باشد. اگر در مدفوعتان خون دیدید نیاز به ترس و نگرانی نیست بهتر است که به پزشک مراجعه کرده و علت آن را بررسی کنید.

اگر خون ریزی در دستگاه گوارش ایجاد شده باشد مدفوع شما به رنگ مشکی وقیری شکل دیده میشود.

در بعضی از مواقع هم خون ریزی به حدی کم است که معمولا بیماران طی آزمایشات سالیانه متوجه خون در مدفوع خود میشوند
نوع دیگر: دیدن خون به روی مدفوع ویا خون ریزی از مقعد بعد از دفع مدفوع میباشد
در زیر با علت های هر کدام آشنا خواهید شد.

علت خون در مدفوع
علت ایجاد خون در مدفوع این است که بخشی از دستگاه گوارش شما دچار خون ریزی شده است که این خون ریزی میتواند از بخشهای مختلف دستگاه گوارش شما یعنی از مری تا مقعد ایجاد شده باشد

بخشی از علتهای وجود خون در مدفوع به شرح زیر است

دیورتیکولی:دیورتیکولی بیماری است که در دیواره های روده بزرگ بیرون زدگیهایی کوچک مانند کیسه ایجاد میشود ومعمولا مشکل خاصی برای فرد مبتلا ایجاد نمیکند اما گاهی اوقات باعث خون ریزی وعفونت میشوند
شقاق:بیماری شقاق مقعدی یکی از رایج تریت بیماریهایی است که اغلب افرادی که دچار یبوست میشوند و مدفوع سفت و بزرگی دارند ویا دچار تنگی مقعد و یا دچار اسپاسم عضلات مقعد (اسفنکتر) میشوند مبتلا میشوند که همراه با درد و سوزش شدید ودیدن رگه های خون به روی مدفوع و یا چکیدن خون به روی کاسه توالت میباشند
بواسیر: بیماری بواسیر هم جزء بیماریهای رایجی است که بسیاری از افراد جامعه به آن مبتلا هستند این بیماری که براثر بزرگ شدن و متورم شدن همان رگهای خونی انتهای روده(رکتال) به وجود می آید.
که براثر فشار آوردن زیاد حین دفع مدفوع ودر افرادی که مبتلا به یبوست هستند دچار خون ریزی از مقعد میشوند
کولیت روده:بیماری کولیت روده به التهابات روده گفته میشود که از شایع ترین علل وجود خون در مدفوع است.
زخم معده: بیماری زخم معده هم یکی دیگر از علت های خون در مدفوع میباشد زخم معده زخمی است که در غشای معده یا اثنی عشردر لبه بالایی روده کوچک که معمولابه علت یک نوع عفونت که از باکتری هلیکوباکترپیلوری به وجود می آید ایجاد میشود البته مصرف بیش از حد بعضی از داروهای ضدالتهابی مثل ایبوپروفن و آسپرین و ناپروکسن هم میتواند باعث ایجاد زخم معده یا ورم مقعدی شوند.
آنژیودیسپالزی:آنژیودیسپالزی بیماری است که در آن عروق خونی دستگاه گوارش به حالت غیر نرمال وشکننده تبدیل میشوند وباعث خون ریزی میشوند.

پولیپ یا سرطان: پولیپها زائده های خوش خیمی هستند که به مرور رشد کرده ودچارخون ریزی میشوند وحتی می توانند سرطانی شوند این پولیپها معمولا باعث خون ریزی ودیدن خون در مدفوع میشوند
اختلالات مری:معمولا مشکلات مری از وریدهای واریسی ویا پارگی در مری که باعث خون ریزی شدید می شوند ویکی دیگر از علتهای مشاهده خون در مدفوع می باشند.

روشهای تشخیص خون در مدفوع
برای تشخیص و درمان مشاهده خون در مدفوع حتما باید به پزشک مراجعه کرد وتمامی جزئیات خون ریزی را از جمله رنگ مدفوع و دیدن خون روشن یا تیره را به پزشک گزارش داد.

معمولا افرادی که دارای مدفوع سیاه رنگ ویا قیری شکل می باشند مبتلا به زخم معده ویا خون ریزی های دیگر در بخش بالایی دستگاه گوارش می باشند
اما کسانی که به روی مدفوع خون به رنگ قرمز روشن میبینند یا مدفوع آنها خرمایی رنگ است معمولا نشان دهنده وجود بیماریهایی مثل شقاق بواسیر یا دیورتیکولی در بخش پائینی دستگاه گوارش هستند.
دراکثر موارد پزشک بعد ازمعاینه وبررسی سابقه بیماری شما برای تشخیص قطعی از آزمایشاتی به شرح زیر استفاده میکند

آزمایشات مرتبط به دیدن خون در مدفوع
آندوسکوپی: در این روش یک آندوسکوپ یا لوله انعطاف پذیری که مجهز به دوربین کوچکی در انتهای آن است از طریق دهان وارد مری وبعد معده ودوازده میشود پزشک با این ابزار به راحتی میتواند محل خون ریزی را پیدا کرده البته از این وسیله برای جمع آوری نمونه های بافتی کوچک برای بررسی بیشتر با میکرسکوپ نیز استفاده میشود.

کولونوسکوپی : در این روش هم از یک کولونوسکوپ که دارای لوله ای انعطاف پذیر است ومجهز به دوربین میباشد را از طریق مقعد وارد بدن میکنیم تا کلون مشاهده وبررسی شود از این وسیله همانند آندوسکوپ میتواند جهت جمع آوری نمونه برای بررسی بیشتر با میکرسکوپ میتوان استفاده کرد.

انتروسکوپی : دراین روش هم همانند آندوسکوپی وکولونوسکوپی برای بررسی روده کوچک استفاده می شود در این روش توسط کپسولی که دوربین کوچکی درون آن است توسط فرد بیمار بلعیده می شود که در حین عبور از دستگاه گوارش فیلم برداری میکند و تصاویر را به روی صفحه نمایش برای پزشک ارسال میکند

تنقیه با محلول سولفات باریم : در این روش مایعی به نام سولفات باریم توسط فرد بیمار یا بلعیده می شود یا از طریق راست روده وارد بدن می شود برای تصویر برداری با اشعه ایکس

تصویر برداری رادیونوکلئید : در این روش ماده رادیواکتیو را به میزان بسیار کم به رگ فرد بیمار تزریق میکنند سپس با دوربین مخصوص گردش خون در دستگاه گوارش را مشاهده میکنند تا منبع خون ریزی را پیدا کنند

آنژیوگرافی : در این روش با تزریق ماده ای رنگی مخصوص در رگ فرد بیمار عروق خونی در تصویربرداری با اشعه ایکس ویا سی تی اسکن نمایان میشود وهنگامی که مواد رنگی از محل خون ریزی نشت میکند پزشک متوجه محل خونریزی مقعدی در دستگاه گوارش میشود

لاپاراتومی : از این روش برای آزمایشات وبررسی مشکلات لخته شدن خون وکم خونی ووجود عفونت باکتری لیکوباکترپیلوری استفاده میشود. این روش یک نوع عمل جراحی است و زمانی که در آزمایشات قبلی پزشک به نتیجه ای نرسیده باشد از روش لاپاراتومی استفاده میکند

درمان مدفوع خونی
پزشک، روش های مختلفی را برای توقف خونریزی حاد به کار می گیرد.

اغلب پزشک با استفاده از روش آندوسکوپی، مواد خاصی را به محل خونریزی تزریق می کند، محل خونریزی را با جریان برق یا لیزر درمان می کند و یا یک نوار یا گیره را برای بستن رگ دچار خونریزی استفاده می کند.
بسته به علت مدفوع خونی ممکن است درمان شامل روش های ساده ای باشد که خودتان می توانید انجام دهید، مثل مصرف مواد غذایی پرفیبر برای درمان یبوست
اگر روش آندوسکوپی موثر نبود و نتوانست خونریزی را قطع کند، پزشک با استفاده از آنژیوگرافی، دارو را برای کنترل خونریزی، به داخل رگ خونی تزریق می کند.
علاوه بر توقف خونریزی، باید علت آن مشخص و درمان شود تا از عود آن جلوگیری گردد.
راه های درمان بستگی به علت آن دارند و عبارتند از:
۱- مصرف دارو مثل آنتی بیوتیک برای درمان هلیکوباکتر پیلوری، داروهای خنثی کننده اسید معده و یا داروهای ضد التهاب برای درمان التهاب روده بزرگ
۲- عمل جراحی برای بیرون آوردن پولیپ ها یا قسمت های آسیب دیده روده بزرگ در اثر سرطان، دیورتیکولیت یا بیماری التهابی روده.
اما بسته به ​علائم خون در مدفوع ممکن است درمان شامل روش های ساده ای باشد که خودتان می توانید انجام دهید، مثل مصرف مواد غذایی پر فیبر برای درمان یبوست.
یبوست باعث هموروئید و شقاق مقعدی و بدتر شدن آن ها می شود.
نشستن در آب گرم یا داغ نیز می تواند شقاق مقعدی را بهبود می دهد.
پزشک بر اساس تشخیص خود، راه های درمان بواسیر را تجویز و یا بیان می کند.


برچسب‌ها: <-TagName->، ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه 8 مرداد 1397ساعت 19:01 توسط مینا  | 

علت مشاهده خون در مدفوع چیست؟

علت مشاهده خون در مدفوع چیست؟ آیا از دیدن خون تازه در مدفوع نگران هستید؟ چه چیزی باعث می شود ما خون در مدفوع ببنیم؟ آیا نگران کننده است؟ بسیاری از علل احتمالی خون تازه در مدفوع به خاطر خونریزی گوارشی پایینی، که شدیدتر از هموروئید و بیماری التهابی روده تا سرطان است. اگر به خون تازه ای در مدفوع خود برخوردید، با پزشک خود تماس بگیرید تا قدم‌ های بعدی را مشخص کند.

علت مشاهده خون در مدفوع چیست؟ آیا از دیدن خون تازه در مدفوع نگران هستید؟ چه چیزی باعث می شود ما خون در مدفوع ببنیم؟ آیا نگران کننده است؟ بسیاری از علل احتمالی خون تازه در مدفوع به خاطر خونریزی گوارشی پایینی، که شدیدتر از هموروئید و بیماری التهابی روده تا سرطان است. اگر به خون تازه ای در مدفوع خود برخوردید، با پزشک خود تماس بگیرید تا قدم‌ های بعدی را مشخص کند.


خون تازه در مدفوع
خون تازه در مدفوع شما می‌ تواند شما را نگران کند. شما ممکن است مقدار کمی خون تازه در دستشویی ببینید و یا متوجه شیار قرمز رنگی در آنجا شوید. مقادیر بزرگ‌ تر خون تازه معمولا منجر به مدفوع قرمز رنگ می‌ شود و باعث می‌ شود که خون شما رقیق تر شود. خون تازه در مدفوع معمولا نشان‌ دهنده خونریزی دستگاه گوارش تحتانی از جمله کولون، رکتوم و مقعد است. خون تازه در مدفوع، از سیستم گوارشی فوقانی به ندرت عبور می‌ کند.

بسیاری از علل احتمالی خون تازه در مدفوع به خاطر خونریزی گوارشی پایینی، که شدیدتر از هموروئید و بیماری التهابی روده تا سرطان است. اگر به خون تازه ای در مدفوع خود برخوردید، با پزشک خود تماس بگیرید تا قدم‌ های بعدی را مشخص کند.

 خون بعد از مدفوع

دیدن خون بعد از مدفوع روی کاغذ توالت بعد از دفع مدفوع می‌ تواند کمی هشداردهنده باشد. شما ممکن است شنیده باشید که خونریزی مقعدی نشانه سرطان است، اما اغلب خونریزی نشانه یک علت کمتر جدی است. بسیاری از چیزها می‌ تواند باعث خونریزی مقعدی شود، از جمله یک مورد بد اسهال یا یبوست. اگر خونریزی زیاد دارید، به آن بی اعتنایی نکنید. باید یک پزشک را ببینید. اگر با خونریزی دچار سرگیجه، ضعف و سردرگمی هستید حتما باید هر چه زودتر به یک پزشک مراجعه کنید.

 خلط خونی در مدفوع

مقدار کمی خلط خونی در مدفوع معمولا جایی برای نگرانی ندارد. مدفوع معمولا حاوی مقداری خلط است. یک ماده ژله ای مانند که روده‌ های شما پوشش می دهد و باعث روغن‌ کاری آن می شود.

اما اگر خلط خونی را در مدفوع مشاهده کردید باید با پزشک خود صحبت کنید. به خصوص اگر به طور منظم این مورد با خونریزی و یا تغییر عادات روده شما همراه باشد. مقادیر زیادی خلط خونی در مدفوع، همراه با اسهال ممکن است ناشی از عفونت‌ های خاص روده‌ ای باشد. خلط خونی در مدفوع یا خلط همراه با درد شکمی می‌ تواند شرایط جدی تری را نشان دهد. احتمال بیماری کرون، کولیت اولسراتیو و حتی سرطان وجود دارد.


لخته خون در مدفوع
خونریزی از جاهای مختلفی از دستگاه گوارش به روش‌ های مختلفی ایجاد می شود. حضور لخته‌ خون در مدفوع معمولا به خاطر خونریزی کولون است. مدفوع نیز ممکن است با خون ریزی کولون دیده شود. شرایط مختلف پزشکی می‌ تواند باعث خونریزی در روده بزرگ شود. اگر لخته خون در مدفوع دیدید، به دنبال مراقبت‌ های پزشکی فوری بگردید.

عارضه دیورتیکولوز به نام خونریزی دیورتیکولوز، شایع‌ ترین علت خونریزی روده بزرگ است. با دیورتیکولوز، bulges کوچک یا outpouchings در ناحیه هایی که دیواره کولون ضعیف دارد ظاهر می شود. دیورتیکولوز علایمی از خود بروز نمی‌ دهند اما خونریزی یک عارضه احتمالی آن است.

این نوع خونریزی در حدود ۳ تا ۵ درصد افراد مبتلا به دیورتیکولوز اتفاق می افتد. خونریزی دیورتیکولوز به طور اختصاصی بدون درد است مگر اینکه برخی از عضلات شکمی تحتانی به دنبال آن نیاز به حرکت روده داشته باشند.

مدفوع در حین خونریزی معمولا قرمز یا خرمایی و غالبا حاوی لخته‌ های خونی است. خونریزی دیورتیکولوز اغلب در افراد مسن‌ تر و بالاتر از سن ۵۰ رخ می‌ دهد. با این حال، هر دو شرایط می‌ توانند در بزرگسالان و جوانان رخ دهند. اگرچه خونریزی دیورتیکولوز اغلب به خودی خود متوقف می‌ شود، اما مراقبت‌ های پزشکی فوری می تواند جلوی خونریزی های بالقوه تهدید کننده زندگی را بگیرد.

 خون روشن بعد از مدفوع

خونریزی مقعدی می‌ تواند به رنگ های قرمز روشن، خرمایی، سیاه و قرمز باشد، و با چشم غیرمسلح دیده نمی شود. علل خون روشن بعد از مدفوع همه شرایط بی‌ ضرر تا آزار دهنده دستگاه گوارش مانند هموروئید و شقاق مقعدی و فشار بر روی مدفوع سخت مانند سرطان را شامل می شود.

بیشتر خونریزی مقعدی از کولون، رکتوم یا مقعد می‌ آید و می‌ تواند با اسهال همراه باشد. رنگ خون در حین خونریزی مقعدی اغلب به محل خونریزی در دستگاه گوارش بستگی دارد.

به طور کلی، محل اتصال خونریزی نزدیک به انسداد، خون قرمز روشن تر است. بنابراین خون ریزی مقعد، رکتوم و کولون سیگموئید به قرمز روشن متمایل هستند، در حالی که خونریزی روده عرضی و کولون راست، به رنگ قرمز یا خرمایی رنگی متمایل است.

خونریزی شدید از کولون راست، از روده کوچک و یا زخم معده یا دوازدهه می‌ تواند باعث انتقال سریع خون از طریق دستگاه گوارش شود و منجر به خونریزی رکتال به رنگ قرمز روشن شود.

هموروئید عروق خونی در رکتوم یا مقعد است که می‌ تواند با درد، خارش و گاهی خونریزی همراه باشد. خونریزی مقعدی بدون درد با حرکت روده یک علامت شایع بواسیر است. خون قرمز رنگ روشنی معمولا روی مدفوع یا خون مشاهده می شود. ممکن است به دستشویی یا روی کاغذ چکه نیز کند.

 خون در مدفوع کودکان

اگر فکر می کنید که کودک شما نیاز به مراقبت های پزشکی ویژه و فوری دارد و هر چه زودتر با اورژانس تماس بگیرید. اگر با موارد زیر روبه رو شدید زودتر دست به کار شوید و کودک را به پزشک برسانید.

مواد رنگی ترکیبی در مدفوع به تنهایی یا در سطح مدفوع مشاهده می شود.
خون در مدفوع کودکان عمدتا قرمز رنگ روشن خون براثر خونریزی معده خارج می شود.
یبوست و شقاق مقعدی باعث خون در مدفوع می‌ شود.
اگر کودک شما اسهال نیست، ولی باز خون در مدفوع دارد باید بدانید که ممکن است شکاف کوچکی در مقعد آن ایجاد شده باشد. این شقاق یا فیشر مقعدی نامیده می‌ شود. شقاق مقعدی معمولا براثر عبور مدفوع بزرگ یا سخت در مقعد ایجاد می شود. این علت نود درصد خون در مدفوع کودکان است.

عفونت قارچی استرپتوکوکی در اطراف مقعد می‌ تواند موجب مدفوع کودک شما را خونی کند.

اسهال باکتریایی نیز یکی از علت های مشاهده خون در مدفوع کودکان است. اگر کودک شما اسهال خونی دارد، عفونت باکتریایی روده ممکن است علت آن باشد.

کولیت شیر گاوی نیز یکی از علت های خون در مدفوع کودکان است. این مورد در دو ماه اول تولد کودک آغاز می‌ شود. مدفوعی لزج و چسبناک با خون از کودک بیرون می اید. درمان آن عدم استفاده از شیر گاوی است.

خون به سرعت پخش می‌ شود و به طور گسترده در آب پخش می‌ شود. در حال عبور با رگه‌ های خونی همراه می شود که اغلب آب دارای رنگ صورتی است. این به معنای نبود خون نیست.

مواردی که در زیر لیست شده علت های مدفوعی قرمز رنگ ولی بدون خون است که بیشتر شبیه خون به نظر می رسد.

برخی مواد غذایی خاص (مانند گوجه‌ فرنگی یا چغندر)
برخی نوشیدنی‌ های خاص
داروهای خاص (مانند آموکسی‌ سیلین یا omnicef)
شایع‌ ترین علت خون در مدفوع شقاق مقعدی است. که باعث خون روی سطح مدفوع می‌ شود. خون ممکن است پس از پاک شدن در روی دستشویی نیز پیدا شود. خون همیشه قرمز روشن است. فقط چند رگ یا flecks دیده می‌ شود. شما می‌ توانید در بین ساعت ۶ الی ۱۲ یک قطره شکاف سطحی روی مقعد کودک خود ببینید. علت آن مدفوع بزرگ و سخت است.

درمان گیاهی خون در مدفوع

عمدتا مشاهده خون در مدفوع در نگاه اول بیماری بسیار جدی و خطرناکی نیست، ولی باید دقت کنید که به چه دلیلی خون در مدفوع کودک شما دیده می شود. غالبا علت های گوناگونی وجود دارد. از یک علت ساده تا پیچیده ترین علت یعنی سرطان با درمان های مختلفی همراه خواهد بود.

درمان گیاهی خون در مدفوع که در دنباله همان طب سنتی است، ساده ترین روش درمانی است. رایج ترین علتی که می توان برای وجود خون در مدفوع برشمرد، یبوست است. معمولا یبوست می تواند با نشانه خون روشن در مدفوع همراه باشد. پاره شدن اطراف مقعد در هنگام خروج مدفوع نیز خود از مهم ترین علل است.

پس می توانید با استفاده از روش گیاهی در ابتدا یبوست و پس از آن خون در مدفوع را کنترل کنند. مصرف آلو به صورت روزانه یکی از بهترین درمان و بدون عوارض برای درمان است. افرادی که به یبوست های شدید مبتلا هستند باید هر روز به تعداد لازم از لیوان های آب استفاده کنند و از مواد فیبری به عنوان اصلی ترین وعده های عذایی خود استفاده کنند.

از علت های دیگر برای خون در مدفوع اشاره به بیماری های داخلی دارد. معمولا زخم هایی که در داخل سیستم گوارشی دیده می شود به ویژه در روده ها از علت هایی هستند که در هنگام حرکت مدفوع باعث ایجاد خون در مدفوع شده و در صورت وجود باید هرچه سریع تر بررسی و درمان شوند. این نوع خونریزی ها معمولا شدید بوده و با کاهش حجم خون نیز همراه خواهند شد.

اگر خونریزی ادامه دار شود و فرد پس از دادن آزمایش با نتیجه ی سرطان روده نیز برای درمان مراجعه کند، کار کمی سخت تر خواهد شد. زیرا سرطان روده معمولا در انتهایی ترین مراحل با علائم مختلف قابل تشخیص است. پس تا پیش از زمان مربوطه به بررسی سالانه خود بپردازید ، این چکاپ ها می تواند بسیاری از افراد را از شدت بیماری های خطرناک محافظت کند.

برای درمان خون در مدفوع باید از مخلوطی مواد استفاده کنید، این مواد در طب سنتی از جایگاه خاصی برای درمان انواع درد برخوردار هستند ولی هنگامی که با یکدیکر مخلوط می شوند برای درمان درد شما کفایت خواهند کرد.

در ابتدا باید ده گرم از هریک از مواد: گلنار فارسی؛ صمغ عربی، شادنج سنگی، بلوط و پوست سبز پسته و کتیرا گل محمدی و مازو و همچنین پوست خشک انار و سماق به اندازه سی گرم و در نهایت بیست گرم از گل ارمنی را با یکدیگر مخلوط کرده و میل کنید. این ترکیبات را در حد یک قاشق از نوع غذاخوری در سه وعده مصرف کنید.

 خون روشن در مدفوع کودکان

وجود خون قرمز روشن در مدفوع به چند دلیل است:

متداول ترین علت مشاهده خون روشن در مدفوع کودکان بودن شکاف های کوچک در اطراف مقعد کودک است. علت این شکاف ها می تواند خارج شدن پرفشار مدفوع از روده بزرگ کودک باشد. پس کودک باید توسط پزشک مورد بررسی قرار بگیرد تا اطراف مقعد او را از نظر بودن شکاف ها معاینه کند.

دومین دلیل رایج خون در مدفوع حساسیت کودک به شیر گاو است. حساسیت به شیر گاو به شکل‌های گوناگونی خودش را نشان می دهد که یکی از صورت های آن به ویژه در کودکان وجود رگه های خون در مدفوع است که شبیه نخ قرمز رنگی در مدفوع کودک مشاهده میشود.

در صورت دیدن این موارد به جز حذف لبنیات در رژیم غذایی مادر، در کودکی که شیر مادر می خورد، نیاز به اقدام دیگری نیست. ولی اگر کودک شیر خشک می خورد و نسبت به آن حساسیت دارد باید از شیر خشک‌ های رژیمی مخصوص استفاده کرد. علت دیگر وجود خون در مدفوع، بیماری های خونریزی دهنده در کودکان است.

وجود خون در مدفوع ممکن است به دلایلی زیر رخ دهد. علل مشترک وجود خون در مدفوع عبارتند از:

شقاق مقعدی (یک شکاف کوچک در مفصل مجرای مقعد)
یبوست
مدفوع سخت
هموروئید (رگهای تورم و ملتحمه در انسداد یا رکتوم)

ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه 2 مرداد 1397ساعت 14:40 توسط مینا  | 

چرا نشستن برای شما بد است و چگونه می‌توان از آن اجتناب نمود؟

احتمالا تا همین چندی پیش، صندلی دفتر کارتان را وسیله‌ی بی‌ضرر قلمداد می‌نمودید. اما بعد، این عناوین در همه جا به گوش شما می‌رسید که:
– نشستن، سبکی از سیگار کشیدن جدید است!
– بیماری نشستن رو به افزایش است!
– نشستن را متوقف کنید، پیش از اینکه شما را به کشتن دهد!

همه‌ی این موارد به این واقعیت اشاره دارد که صندلی‌های اداری به‌هیچ وجه بی‌ضرر نیستد.

احتمالا تا همین چندی پیش، صندلی دفتر کارتان را وسیله‌ی بی‌ضرر قلمداد می‌نمودید. اما بعد، این عناوین در همه جا به گوش شما می‌رسید که:
– نشستن، سبکی از سیگار کشیدن جدید است!
– بیماری نشستن رو به افزایش است!
– نشستن را متوقف کنید، پیش از اینکه شما را به کشتن دهد!

همه‌ی این موارد به این واقعیت اشاره دارد که صندلی‌های اداری به‌هیچ وجه بی‌ضرر نیستد.

 

خطرات زیاد نشستن
کارشناسان برجسته بر این باورند که نشستن می‌تواند مانند سیگار کشیدن موجب تاثیرات منفی بر سلامت افراد باشند، البته اگر تاثیرات منفی آن از سیگار بیشتر نباشد. مطالعات حاکی از آن است که نشستن به مدت طولانی خطر ابتلا به دیابت، حملات قلبی عروقی و یا ابتلا به انواع خاصی از سرطان را افزایش می‌دهد.

در یک مطالعه‌ی ۱۴ ساله بر روی ۱۸۵۰۰۰ شرکت کننده که نتایج آن در مجله‌ی بیماری‌های همه‌گیر در امریکا منتشر شد، نشان داد که زمان نشستن مستقیما با مرگ‌ومیر در ارتباط است. شاید شگفت انگیزترین نکته این باشد که این نتیجه فارغ از میزان فعالیت بدنی شرکت‌کنندگان بوده و کاملا تائید شده است. خطرات نشستن به اندازه کافی روشن است، در مجله‌ی پزشکی استرالیا مقاله‌ایی به چاپ رسید مبنی بر اینکه نشستن طولانی مدت پشت میز می‌تواند “خطرناک” باشد، همین امر پزشکان و کارفرمایان را ترغیب نمود تا جایگزین‌هایی را تجویز یا درنظر بگیرند.

نشستن، به ویژه نشستن روی صندلی، بهای سنگینی بر سلامت تحمیل می‌کند، زیرا اساسا عملکرد بدن را مختل می‌کند. هنگامی که در صندلی فرو می‌روید، عضلات رها می‌شوند، مفاصل ران سفت شده و ستون فقرات تقریبا خشک می‌شوند. در وضعیت نشسته جریان خون کند می‌شود، که بر فعالیت مغز و ابتلا به بیماری‌های قلبی تاثیر گذار است و حتی خطر لخته شدن خون را افزایش می‌دهد. صندلی شما همچنین می‌تواند موجب اُفت چشمگیری در تولید آنزیم‌های چربی‌سوز و کالری‌سوز باشد.

واقعیت این است که ما برای نشستن‌های طولانی بر روی صندلی در طی روز طراحی نشده‌ایم. ما برای راست قامت ماندن و فعالیت تکامل یافته‌ایم. هنگامی که از روی صندلی بلند می‌شویم، زنگ بیدارباش بدن به صدا در می‌آید. ایستادن عضلات بیشتری را درگیر می‌کند، خون را به جریان می‌اندازد و شما را هوشیارتر و باانرژی‌تر می‌کند. مفاصل ران را بازتر می‌کند و به ستون فقرات اجازه می‌دهد تا آزادانه پیچ بخورند.

 

ایستادن در حین انجام کارها حصار نشستن‌های طولانی در طی روز را می‌شکند.

علت بواسیر و نشانه های بواسیر ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• خونریزی بدون درد در هنگام حرکت روده. ممکن است در هنگام دفع مدفوع مقدار کمی خون مشاهده کنید.
• خارش یا سوزش در ناحیه مقعد
• درد یا ناراحتی
• متورم شدن اطراف مقعد
• ایجاد توده ای در نزدیکی مقعد که ممکن است حساس یا دردناک باشد. (احتمال خونریزی ترومبویی وجود دارد)

بواسیر

علت بواسیر و نشانه های بواسیر معمولا به محل ایجاد آن بستگی دارد.

بواسیر داخلی: این نوع از بواسیر در داخل رکتوم قرار دارد و شما معمولا نمی توانید این بواسیر را ببینید یا احساس کنید و به ندرت با درد و ناراحتی همراه است. ولی در هنگام عبور مدفوع و فشاری که به این ناحیه وارد می شود باعث سوزش و در برخی مواقع باعث خونریزی می شود.

گاهی اوقات فشار آوردن می تواند از طریق بازوی مقعدی به بواسیر داخلی وارد شود که این بواسیر به بواسیر پیشانی یا پرولاپس شناخته شده است و می تواند درد و تحریک زیادی با خود به همراه داشته باشد.

بواسیر خارجی: این نوع بواسیر در اطراف مقصد ظاهر می شود. هنگام تحریک با خارش یا خونریزی همراه است.

بواسیر ترومبوز: گاهی اوقات در بواسیر خارجی ممکن است خون جمع شود و یک لخته (ترومبوز) به وجود بیاورد که می تواند باعث درد شدید، تورم، التهاب و ایجاد یک توده سخت در نزدیکی مقعد شود.

راهکارهایی برای کمتر نشستن
با این حال پادزهر نشستن‌ در طول روز، ایستادن در تمام روز نیست. بدن ما بهترین واکنش را زمانی از خود نشان می‌دهد که از آن به‌شیوه‌های مختلف بهره ببریم، از جمله پیاده‌روی کردن، ایستادن، خم شدن و حتی اسکوات رفتن. جایگزین نمودن روش‌هایی برای تغییر موقعیتتان، فرهنگ صندلی محور را به چالش می‌کشد. چند روش خلاقانه برای کاهش زمان نشستن که همواره می‌توان امتحان نمود عبارتند از:

 

۱- یکی از وعده‌ها‌ی غذایی خود در روز را ایستاده‌ میل کنید. نشستن در حین غذا، موجب می‌شود تا زمان کلی نشستن شما افزایش یابد. حتی‌الامکان صبحانه را روی کانتر آشپزخانه بخورید، یا ناهار را در مکان‌هایی با میزهای بلند میل کنید. ایستادن در حین غذا خوردن ابدا بدان معنا نیست که مجبورید سریع‌تر غذا بخورید و یا غذاهای نامرغوب بخورید. کیفیت و نحوه‌ی غذا خوردن می‌تواند کاملا مشابه نشستن بر روی صندلی باشد.

 

۲- هر شب صندلی خود را به سمت میزتان هل دهید. صبح روز بعد، وضعیت غیر معمول صندلی یادآوری می‌کند تا کمی بیشتر روی پاهای خود بایستید. سعی کنید کاری ایستاده را برای صبح برنامه‌ریزی کرده یا پیاده‌روی نمائید. روز خود را ایستاده شروع نمائید، تا بدنتان بیدار شود و در تمام روز فعال بماند.

 

۳- ۱۵ دقیقه روی زمین بنشینید. در فرهنگ گره‌خورده‌ی ما با صندلی، بزرگسالان زمان زیادی برای نشستن روی زمین صرف نمی‌کنند. در نتیجه، بخشی از تحرک خود را از دست می‌دهند. با ۱۵ دقیقه نشستن روی زمین می‌توان آن تحرک را دوباره بدست آورد. چنانچه فرزند دارید، آن‌ها نیز عاشق پیوستن به شما بر روی زمین و خواندن یک داستان یا بازی کردن، خواهند شد. روی زمین بنشینید و بخش اول برنامه‌ی تلویزیونی موردعلاقه خود را تماشا کنید یا کتابی بخوانید.

 

۴- برخی از کارهایتان را ایستاده انجام دهید. به عنوان مثال صحبت کردن با تلفن، مرور مدارک یا چک کردن فیس‌بوک. کارتان هر آنچه که هست، به آن تنوع ببخشید. ایستادن در حین انجام کارها حصار نشستن‌های طولانی در طی روز را می‌شکند.

با همین توصیه‌های کوچک، در مسیر روزی با نشستن‌های کمتر و حرکت‌های متنوع‌تر گام بردارید. به صندلی‌های زندگی خود استراحتی دهید و ببنید در طول روز چقدر احساس بهتری خواهید داشت.

ادامه مطلب
+ نوشته شده در  يکشنبه 24 تير 1397ساعت 20:10 توسط مینا  | 

شقاق چیست؟

شقاق مقعدی یک برش یا پارگی در مقعد است (دهانه ای که از طریق آن مدفوع از بدن خارج می‌ شود) که به سمت کانال مقعد امتداد می‌ یابد. 

شایع‌ ترین محل برای شقاق مقعدی در مردان و زنان (۹۰ درصد از کل شقاق ها) خط وسط در کانال مقعد، قسمتی از مقعد که به ستون فقرات نزدیک‌ تر است می باشد. شقاق به دلیل پیکربندی ماهیچه‌ ای که مقعد را احاطه می‌ کند در پشت معمول‌ تر هستند. این کمپلکس ماهیچه‌ ای که به عنوان مقعدی خارجی و داخلی نامیده می‌ شود، زیربنای شقاق مقعدی را تشکیل می‌ دهد. sphincters بیضی‌ شکل هستند و قوی ترین آنها در کناره‌ ها و ضعیف‌ ترین آنها در سمت عقب وجود دارند.


هنگامی که پارگی در anoderm رخ می‌ دهد، احتمال بیشتری وجود دارد که آنها خلفی باشند. در زنان نیز حمایت ضعیفی از کانال مقعد قدامی به دلیل حضور واژن در مقعد وجود دارد. به همین دلیل،۱۰ درصد از شقاق ها در زنان قدامی، در حالی که تنها ۱ درصد در مردان قدامی است. ممکن است در انتهای پایین شکاف‌ ها یک برچسب پوست شکل بگیرد.

علائم شقاق

شقاق مقعدی یک برش یا پارگی در مقعد است (دهانه ای که از طریق آن مدفوع از بدن خارج می‌ شود) که به سمت کانال مقعد امتداد می‌ یابد. 
شایع‌ ترین محل برای شقاق مقعدی در مردان و زنان (۹۰ درصد از کل شقاق ها) خط وسط در کانال مقعد، قسمتی از مقعد که به ستون فقرات نزدیک‌ تر است می باشد. شقاق به دلیل پیکربندی ماهیچه‌ ای که مقعد را احاطه می‌ کند در پشت معمول‌ تر هستند. این کمپلکس ماهیچه‌ ای که به عنوان مقعدی خارجی و داخلی نامیده می‌ شود، زیربنای شقاق مقعدی را تشکیل می‌ دهد. sphincters بیضی‌ شکل هستند و قوی ترین آنها در کناره‌ ها و ضعیف‌ ترین آنها در سمت عقب وجود دارند.

هنگامی که پارگی در anoderm رخ می‌ دهد، احتمال بیشتری وجود دارد که آنها خلفی باشند. در زنان نیز حمایت ضعیفی از کانال مقعد قدامی به دلیل حضور واژن در مقعد وجود دارد. به همین دلیل،۱۰ درصد از شقاق ها در زنان قدامی، در حالی که تنها ۱ درصد در مردان قدامی است. ممکن است در انتهای پایین شکاف‌ ها یک برچسب پوست شکل بگیرد.

شقاق چیست؟ 

برای اینکه بدانید شقاق چیست؟ با ما همراه باشید. فیشر یا شقاق مقعدی در مقعد، شکاف یا پارگی هایی هستند که ممکن است حاد یا مزمن باشند. شیارهای مقعدی عمدتا توسط تروما ایجاد می‌ شوند، اما چندین بیماری غیر ترومایی نیز با شقاق مقعدی دارای نشانه های یکسانی هستند، اگر شکاف‌ ها در مکان‌ های غیرمعمول ظاهر شوند باید نسبت به آنها مشکوک شوید و احتمال اینکه به شقاق مبتلا شده باشید زیادتر است.

شقاق مقعدی ناشی از وارد شدن تروما به کانال مقعد و مقعد است. علت تروما نیز معمولا ناشی از حرکت روده است و بسیاری از مردم می‌ توانند حرکت دقیق روده را در طول آن احساس کنند. این شقاق و فیشر ممکن است ناشی از مدفوع سخت و یا اسهال های پی در پی باشد. گاهی اوقات وارد کردن دماسنج رکتال، نوک انما، آندوسکوپی یا پروب سونوگرافی (برای بررسی غده پروستات) می‌ تواند منجر به آسیب جدی و ایجاد شکاف شود. در طول زایمان، ضربه به پرینه (پوست بین واژن خلفی و مقعد) ممکن است باعث ایجاد پارگی شود که به anoderm گسترش می‌ یابد.

 

درباره شقاق مقعدی

شقاق مقعدی یک برش یا پارگی در مقعد است (دهانه ای که از طریق آن مدفوع از بدن خارج می‌ شود) که به سمت کانال مقعد امتداد می‌ یابد. شکاف‌ ها، شرایط معمول مقعد و مقعد هستند. ۶ تا ۱۵ درصد از مراجعه کنندگان به جراح کولون و رکتوم بودند. شقاق مردان و زنان را به طور مساوی و جوان و پیر را تحت‌ تاثیر قرار می‌ دهند. شکاف‌ ها معمولا باعث درد در حرکات روده می‌ شوند که اغلب شدید است. شقاق مقعدی شایع‌ ترین علت خونریزی مقعدی در دوران نوزادی نیز است.

درباره شقاق مقعدی آنچه گفتنی است اینکه در بافت تخصصی که مجرای مقعد و مقعد نامیده می‌ شود، رخ می‌ دهد. با شقاق در یک خط راست در داخل مقعد (به عنوان شیار مقعد) پوست باسن داخلی تغییر می‌ کند. برخلاف پوست، آنودرم هیچ مویی، غدد رگی، یا غدد چربی ندارد و حاوی تعداد بیشتری از عصب‌ های حسی است که لمس و درد را به روشنی حس می‌ کنند.

فراوانی اعصاب توضیح می‌ دهد که چرا شکاف‌ های آنال اینقدر دردناک هستند. این ناحیه بدون مو، دارای غده کمتر، بسیار حساس، و شدیدا حساس هستند و به طول کانال مقعد انتقال می‌ یابد، که خط دندانه‌ دار نامیده می‌ شود. رکتوم دیستال ۱۵ سانتی متر در بالای کانال مقعدی قرار دارد و درست در زیر کولون سیگموئید واقع شده است.


شقاق مزمن

شقاق مقعدی یک بیماری شایع و اغلب دردناک براثر پارگی کوچک یا ایجاد زخم (زخم باز) در آستر مقعد است. این بیماری می‌ تواند باعث خونریزی، خارش موضعی و درد با حرکت روده شود که می‌ تواند شدیدتر نیز گردد. وقتی یک نفر دارای شقاق مقعدی است، درمان اولیه می‌ تواند شامل یک رژیم غذایی پر فیبر، ملین ها و پماد با داروی بیهوشی برای ناحیه آسیب‌ دیده باشد. شیارهای مقعدی معمولا ظرف چند هفته التیام می‌ یابند، اما آنهایی که پس از ۴-۶ هفته التیام نمی یابند شقاق مزمن نامیده می‌ شوند.

اگر کسی یک شقاق مزمن داشته باشد تصور می‌ شود که دلیل درمان نشدن آن است که ماهیچه حلقوی (اسفنکتر) که دور مقعد می‌ چرخد، آنقدر پر از عصب شده‌ که جریان خون را به آستر مقعد کاهش می دهد. این بدان معناست که اکسیژن کافی (به وسیله خون) به شکاف (یا محل پاره شده) نمی‌ رسد. بدون اکسیژن کافی، سلول‌ هایی که آستر را می‌ سازند نمی‌ توانند رشد کنند و ترمیم شوند.

داروی مجاز برای درمان شقاق مزمن مقعدی در بزرگسالان (۱۸ سال به بالا)، پماد گلیسریل ترنیترات (همچنین Rectogesic  چهار میلی گرم / گرم پره رکتال)، گلیسریل ترنیترات GTN است. پماد GTN دو بار در روز مورد استفاده قرار می‌ گیرد و برای تسکین درد ناشی از شقاق موثر است. GTN به ماهیچه‌ های حلقوی (اسفنکتر) کمک می‌ کند تا استراحت کنند که این کار باعث می‌ شود خون بیشتری به آستر مقعد منتقل شود تا سلول‌ هایی که آستر را می‌ سازند بتوانند شکاف و شقاق را التیام بخشند.

درمان های دیگری که برای شقاق مقعدی مزمن وجود دارند شامل تزریق سم بوتولینوم (مثل بوتاکس) در اطراف مقعد یا یک روش جراحی است. هر دوی این درمان‌ ها به ماهیچه‌ های حلقوی (اسفنکتر) کمک می‌ کنند تا استراحت کنند و اجازه دهند خون بیشتری به آستر مقعد منتقل شود. دیلتیازم هیدروکلراید یا کرم diltiazem نیز می‌ تواند با تجویز پزشک مورد استقاده قرار گیرد. همچنین این دارو گاهی اوقات در کودکان نیز استفاده می‌ شود؛ هیچ دارویی برای درمان شقاق مزمن مقعدی در کودکان وجود ندارد.

 

شقاق در کودکان

همانگونه که گفته شده شقاق مقعدی، شکاف یا پارگی در آستر رکتوم پایینی است. خارش می‌ تواند باعث درد در کودکان شود. ممکن است پس از تمیز کردن کودک، خون قرمز روشنی روی کاغذ توالت مشاهده کنید. در این حالت ممکن است یک شقاق در کودکان شما شکل گرفته باشد. همچنین اگر کودک شما دچار یبوست باشد و مجبور باشد یک توده سفت مدفوع را دفع کند.همینطور اگر کودک تان نتواند عضلات مقعد را در طول حرکت روده آرام کند، ممکن است به شقاق مبتلا شده باشد.

اغلب شقاق های مقعد پس از چند روز یا چند هفته درمان می‌ شوند. اگر کودک تان دارای شقاق مقعد است و زمان التیام آن بیش از حد طول کشیده است، دکتر ممکن است داروی برای آن تجویز کند. ممکن است در موارد نادری نیاز به جراحی باشد.

شقاق یا فیشرهای مقعدی باعث سرطان روده نمی‌ شوند و آنها به مشکلات جدی دیگری منجر نمی‌ شوند. اما اگر مدفوع کودک شما با خونریزی همراه است، حتما با دکترتان صحبت کنید.

مراقبت پیگیر بخش کلیدی درمان و ایمنی کودک شما است. مطمئن باشید که به همه قرارهای خود با پزشک تان می رسید و اگر فرزندتان مشکلی پیدا کرده حتما با پزشک یا پرستار خود تماس بگیرید. همچنین ایده خوبی است که نتایج تست کودک تان را بشناسید و لیستی از داروهایی که کودک تان می گیرد را پیش خودتان نگه دارید.

 

شقاق در بارداری

در میان ناراحتی های جزئی حاملگی و بارداری، شقاق مقعدی اغلب یک موضوع تابو است. تمرکز بر روی این اختلال می تواند بر روی شادی مادران آینده تاثیر بگذارد. بیمار با تورم وریدهای اطراف ناحیه مقعد احساس خارش شدید در آن ناحیه می کند و تشنج می‌ تواند چند روز دوام بیاورد و بعد از آن التیام می یابد و جای هیچ نگرانی نیست.

شقاق مقعدی اغلب ناشی از یبوست است که به این ناحیه ضعیف نیرو وارد می‌ کند. با این حال، با تغییر هورمونی بارداری و خصوصا تحت اثر پروژسترون، زنان باردار اغلب مستعد این نوع اختلال گوارشی هستند.

همچنین وزن نوزاد باعث فشار بر رگ‌ های خونی در مقعد می‌ شود که می‌ تواند باعث ترک خوردگی شود. به همین دلیل، در اکثر موارد فیشر یا شقاق آنال در سه‌ ماهه آخر بارداری ظاهر می‌ شود. گاهی اوقات می‌ تواند بعد از زایمان رخ دهد، به خاطر درگیری های عمیقی که روی این ناحیه اعمال می‌ شود.

اقدامات پیشگیرانه ساده ای می‌ تواند به محدود کردن یبوست کمک کند و در نتیجه از ظهورشقاق در بارداری جلوگیری کند. در مرحله اول یک رژیم غذایی پر فیبر (سبزیجات سبز، میوه‌ ها، غلات کامل) و نوشیدن حداقل ۱.۵ لیتر آب در روز، نوشیدن یک لیوان بزرگ آب‌ پرتقال در صبح راه خوبی برای مبارزه با یبوست است. در مرحله دوم ورزش کنید، مانند پیاده‌ روی یا شنا کردن، و مطمئن شوید که به محض احساس نیاز به سرویس بهداشتی می روید. وقتی در توالت هستید وقت بگیرید. اگر لازم باشد پزشک زنان و ماماها یک ملین ملایم را برای شما تجویز می کنند.

اگر از شقاق مقعد در طول بارداری رنج می‌ برید، بدانید که راه‌ های مختلفی برای تسکین درد وجود دارد. با پزشک خود صحبت کنید! او می‌ تواند کرم خاصی را تجویز کند که جوش‌ ها را آرام کند یا التهاب را تضعیف کند. یک کمپرس آب سرد برای این ناحیه هم می‌ تواند بیشترین تاثیر را داشته باشد! در حمام از صابون با pH خنثی و ضدعفونی کننده استفاده کنید. پس از شستن، خشک کردن منطقه را بدون مالش کامل انجام دهید.

 

علائم شقاق

علامت اولیه شقاق مقعد درد در امتداد مقعد و در مسیر حرکات روده است. علائم شقاق دیگری که ممکن است رخ دهد عبارتند از:

خونریزی
خارش
تخلیه مضر
شقاق مقعدی با کمک بازرسی چشمی مقعد و کانال مقعد مورد ارزیابی و بررسی قرار می‌ گیرند.

شقاق مقعدی در ابتدا با درمان‌ های خانگی و محصولات OTC تحت درمان قرار می گیرند. که شامل افزودن ماده خشک به مدفوع، نرم شدن مدفوع، مصرف یک رژیم غذایی با فیبر بالا، استفاده از حمام sitz می باشد.

داروهای تجویز شده برای درمان شقاق مقعدی که با درمان‌ های محافظه کارانه خانگی درمان نمی‌ شوند عبارتند از: پمادهای حاوی داروهای بیهوشی، استروئید، نیتروگلیسرین و کانال کلسیم مسدود کننده.

جراحی با اسفنکتروتومی جانبی، درمان استاندارد طلایی برای درمان شقاق مقعدی است. با این حال، این درمان نیز به خاطر عوارضی که دارد، برای بیمارانی که از درمان‌ های غیرجراحی و یا به مواردی که درمان‌ های غیرجراحی بی‌ اثر است، محدود شده‌ است.

علت شقاق

شقاق مقعدی ناشی از وارد شدن تروما به کانال مقعد و مقعد است. علت تروما نیز معمولا ناشی از حرکت روده است و بسیاری از مردم می‌ توانند حرکت دقیق روده را در طول آن احساس کنند. این شقاق و فیشر ممکن است ناشی از مدفوع سخت و یا اسهال های پی در پی باشد. گاهی اوقات وارد کردن دماسنج رکتال، نوک انما، آندوسکوپی یا پروب سونوگرافی (برای بررسی غده پروستات) می‌ تواند منجر به آسیب جدی و ایجاد شکاف شود. در طول زایمان، ضربه به پرینه (پوست بین واژن خلفی و مقعد) ممکن است باعث ایجاد پارگی شود که به anoderm گسترش می‌ یابد.

شایع‌ ترین محل برای شقاق مقعدی در مردان و زنان (۹۰ درصد از کل شقاق ها) خط وسط در کانال مقعد، قسمتی از مقعد که به ستون فقرات نزدیک‌ تر است می باشد. شقاق به دلیل پیکربندی ماهیچه‌ ای که مقعد را احاطه می‌ کند در پشت معمول‌ تر هستند. این کمپلکس ماهیچه‌ ای که به عنوان مقعدی خارجی و داخلی نامیده می‌ شود، زیربنای شقاق مقعدی را تشکیل می‌ دهد. sphincters بیضی‌ شکل هستند و قوی ترین آنها در کناره‌ ها و ضعیف‌ ترین آنها در سمت عقب وجود دارند.

هنگامی که پارگی در anoderm رخ می‌ دهد، احتمال بیشتری وجود دارد که آنها خلفی باشند. در زنان نیز حمایت ضعیفی از کانال مقعد قدامی به دلیل حضور واژن در مقعد وجود دارد. به همین دلیل،۱۰ درصد از شقاق ها در زنان قدامی، در حالی که تنها ۱ درصد در مردان قدامی است. ممکن است در انتهای پایین شکاف‌ ها یک برچسب پوست شکل بگیرد.

وقتی شکاف‌ هایی در مکان‌ هایی غیر از خط میانی یا در سمت جلو (قدامی) رخ می‌ دهد، باید مظنون شوید که یک مشکل دیگری غیر از تروما علت شقاق است. علت شقاق دیگر، سرطان مقعد، بیماری کرون، لوسمی و بیماری‌ های عفونی دیگر از جمله سل، عفونت‌ های ویروسی (سیتومگالو ویروس یا هرپس)، سیفیلیس، سوزاک، کلامیدیا تراکوماتیس، ویروس نقص ایمنی بدن انسان (HIV) هستند.

در بین بیماران مبتلا به بیماری کرون، ۴ درصد دارای شقاق مقعدی هستند که به عنوان اولین نشانه بیماری کرون دانسته می شود و نیمی از بیماران مبتلا به بیماری کرون در نهایت دچار یک فیستول مقعدی می‌ شوند که ممکن است شبیه یک شقاق یا فیشر به نظر برسد.

بررسی های انجام شده در بیماران با شیارهای مقعد به طور مداوم نشان می‌ دهد که عضلات اطراف کانال مقعد منقبض می شوند (در حالت تشنج قرار می گیرند)، در نتیجه باعث ایجاد فشار در کانال می‌ شود که به طور غیر طبیعی بالا است. دو ماهیچه که کانال مقعد را احاطه کرده‌ اند اسفنکتر خارجی و اسفنکتر مقعدی داخلی هستند. اسفنکتر آنال خارجی یک ماهیچه ارادی (striated) است که می‌ تواند آگاهانه کنترل شود.

بنابراین، وقتی باید یک حرکت روده و دفع مدفوع انجام شود می‌ توانیم اسفنکتر خارجی را سفت کنیم و از حرکت روده جلوگیری کنیم، یا می‌ توانیم آن را آرام کنیم و به حرکت روده اجازه دهیم. از طرف دیگر اسفنکتر آنال داخلی یک ماهیچه غیر ارادی است که ما نمی‌ توانیم آن را کنترل کنیم. اسفنکتر داخلی به طور مداوم منقبض می‌ شود و معمولا از خارج شدن مدفوع های کوچک جلوگیری می‌ کند.

وقتی یک بار حجیم مدفوع به روده راست می‌ رسد، همان طور که قبل از حرکت روده به رکتوم می‌ رسد، اسفنکتر آنال داخلی به طور خودکار اجازه عبور مدفوع را می دهد (مگر اینکه اسفنکتر آنال خارجی به طور آگاهانه سفت شود).

وقتی یک شقاق مقعدی وجود دارد، اسفنکتر آنال داخلی اسپاسم می کند. علاوه بر این، زمانی که اسفنکتر در حال استراحت است تا یه روده اجازه حرکت بدهد، به جای اینکه آن به سطح انقباض و فشار برگرداند، منقبض شدن اسفنکتر آنال داخلی برای چند ثانیه قبل از اینکه به سطح انقباض بالا برسد، کنترل خود را از دست می دهد.

به نظر می‌ رسد فشار استراحتی بالا و انقباض بیش از حد اسفنکتر آنال داخلی به دنبال حرکت حرکت روده لبه‌ های شکاف را جدا می‌ کند و مانع از ترمیم آن می‌ شود. تامین خون به مقعد و کانال مقعد نیز ممکن است در درمان ضعیف شکاف‌ های آنال نقش داشته باشد. بررسی کالبدشناسی و میکروسکوپی کانال آنال در اجساد ۸۵ درصد نشان می دهد که در این افراد قسمت خلفی کانال آنال (جایی که بیشتر شیارها در آن رخ می‌ دهند) از سایر قسمت‌ های کانال آنال خون کمتری دارند.

علاوه بر این، مطالعات فراصوتی که جریان خون را اندازه‌ گیری می‌ کنند، نشان داد که جریان خون در شقاق مقعدی خلفی کمتر از نصف جریان خون سایر بخش‌ های کانال است. این جریان نسبتا ضعیف خون می‌ تواند عاملی در جلوگیری از ترمیم شکاف‌ ها باشد. همچنین امکان افزایش فشار در شقاق مقعد به دلیل اسپاسم اسفنکتر آنال داخلی ممکن است رگ‌ های خونی کانال آنال را فشرده و جریان خون را کاهش دهد.

برچسب‌ها: <-TagName->، ادامه مطلب
+ نوشته شده در  يکشنبه 3 تير 1397ساعت 14:56 توسط مینا  |